اينروزها

از اون قديم نديما هميشه دنبال آرامش و عشق بودم ، بقيه چيزا برام اهميتي نداشته ، شايد من دغدغه هاي زندگيم با خيلي از زنا فرق ميكرده ،اما هميشه تيشه هاي ديگران اين آرامش رو ازم گرفته ، و يه وقتا فكر ميكنم اين دو تا بچه يه منبع بزرگ انرژي بودن واسم ...كه احتمالا يكي از ماموريتهاي حضورشون تو دنيا، دادن قدرت تحمل ناملايماته واسه من ، و هميشه خدا رو شكر ميكنم كه نزاشت تصميمم رو براي نداشتن رادين عملي كنم ....اونا با وجودشون مدام بهم گوشزد ميكنن كه بهار صبر داشته باش به خاطر ما صبوري كن ، به خاطر ما شاد باش ، به خاطر ما همه بديها رو تحمل كن و من قدرت اين رو ندارم كه حرفشونو رد كنم. زندگي در جريانه ، مثل هميشه ، آرين هر روز مدرسه تلوزيون ، خواب ، درس ، درس ، درس رادين يه مدت رفت مهد، به خاطر آلودگيهاي مدام هوا و تعطيلات پي در پي از رفتنش منصرف شديم فعلا